دیسترس تنفسی در نوزادان نارس!

Download a pdf of this page

برخی پژوهش‌ها میان دو طیف خوب و بد قرار دارند و غیرضروری هستند. نمونه‌ای از این پژوهش‌ها به نوزادان نارس مربوط می‌شود.

هنگامی که این نوزادان متولد می‌شوند، ممکن است ریه‌هایشان به‌طور کامل رشد نکرده باشد و درنتیجه در معرض خطر ابتلا به عوارض تهدیدکنندهٔ حیات، مانند سندرم دیسترس تنفسی قرار بگیرند.

تا اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی (۱۳۶۰ شمسی)، شواهد زیادی نشان می‌داد که استفاده از یک داروی استروئیدی برای زنان باردار در معرض خطر زایمان زودرس، تعداد موارد سندرم دیسترس تنفسی و مرگ را در نوزادان کاهش می‌دهد؛ با این ‌حال طی یک دهه پس از آن، کارآزمایی‌هایی ادامه یافت که در آنها استروئیدها با یک دارونما یا عدم درمان مقایسه شدند.

اگر نتایج حاصل کارآزمایی‌های قبلی به‌شکلی نظام‌مند مرور و با استفاده از متاآنالیز ترکیب می‌شدند بسیاری از کارآزمایی‌های بعدی آغاز نمی‌شد؛ زیرا شواهد جمع‌آوری‌شده نشان می‌داد که هیچ نیازی به این کارآزمایی‌ها وجود ندارد.

بنابراین در این مطالعات غیرضروری به نیمی از شرکت‌کنندگان در این کارآزمایی‌ها درمان مؤثر داده نمی‌شد.

بعدی: سکتهٔ مغزی