دریچههای مکانیکی قلب!
Download a PDF of this pageداروها تنها درمانهایی نیستند که میتوانند تأثیرات مضر ناخواستهای داشته باشند، درمانهای غیر دارویی نیز ممکن است موجب وقوع خطرات جدی شود. در حال حاضر، دریچههای مکانیکی قلب درمان استانداردی برای افراد مبتلا به بیماری شدید دریچهٔ قلب به شمار میآید که طراحی آن در طول سالها پیشرفتهای بسیاری کرده است؛ با این حال، تجربهٔ نوع خاصی از دریچهٔ مکانیکی قلب نشان داد که چگونه تلاش برای ارتقای یک طراحی میتواند عواقب فاجعهباری داشته باشد. در ابتدای دههٔ ۱۹۷۰ میلادی (دههٔ ۱۳۵۰ شمسی)، دستگاهی با عنوان دریچهٔ قلب Björk-Shiley معرفی شد، اما مدلهای اولیهٔ آن مستعد ایجاد ترومبوز (تشکیل لخته) بود که عملکرد آنها را دچار اختلال میکرد. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ میلادی (دههٔ ۱۳۵۰ شمسی)، برای غلبه بر این مشکل، طراحی آن بهمنظور کاهش احتمال لختهشدن خون اصلاح شد.
دستگاه جدید شامل دیسکی بود که دو ستون فلزی در مکان مورد نظر (تکیهگاه) آن را نگه میداشتند. هزاران نوع جدید از این دستگاه در سراسر جهان استفاده شد. متأسفانه، ساختار دریچهها با نقصی جدی همراه بود؛ یکی از ستونها بهطور ناگهانی رها میشد و این نقصی بود که بهعنوان شکستگی ستون شناخته میشد. این نقص به اختلال فاجعهبار و اغلب کشندهٔ عملکرد ناقص دریچه منجر میشد. در واقع، شکستگی ستون بهعنوان یک مشکل در حین انجام آزمایشهای قبل از عرضه دستگاه به بازار شناخته شده بود، اما این موضوع به جوشکاری معیوب نسبت داده شد و علت آن بهطور کامل بررسی نشد؛ با این حال سازمان غذا و داروی آمریکا این توضیح را نپذیرفت؛ حتی وقتی که شرکت تولیدکننده تضمین کرد کاهش خطر ترومبوز دریچه هرگونه خطر شکستگی ستون را جبران میکند. وقتی شواهد ناقصبودن دریچه و فاجعهای که بهدنبال دارد، کاملاً آشکار شد، درنهایت از FDA استفاده شد و از سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ شمسی) دریچه را بهصورت اجباری از بازار خارج کرد، اما این کار قبل از فوت قابل اجتناب صدها بیمار، انجام نشد. اگرچه در حال حاضر سیستمهای نظارت بر فرآوردهها ارتقا یافتهاند و شامل پایش بیمار پس از ورود دارو به بازار و ثبت جامع بیمار نیز هستند، هنوز هم باید زمانی که دستگاههای جدید معرفی میشوند، شفافیت بیشتری وجود داشته باشد.[8]
بعدی: هرسپتین (Herceptin)