آسیبهای اجتنابپذیر برای شرکتکنندگان در پژوهش!
Download a pdf of this pageشکست در ارزیابی شواهد مرتبط و مطمئن میتواند سبب آسیب اجتنابپذیر به افرادی شود که در روند پژوهشها شرکت میکنند.
پژوهشگران همچنان به کار خود ادامه میدهند و اجازه دارند مطالعاتی را انجام دهند که شامل توقف درمانهای مؤثر هستند؛ برای مثال، مدتها پس از اینکه شواهدی مطمئن به دست آمد که نشان میداد آنتیبیوتیکها مرگ ناشی از عوارض جراحی روده را در بیماران کاهش میدهند، پژوهشگران همچنان به مطالعات مقایسهای میپرداختند که شامل منع تجویز آنتیبیوتیکها برای نیمی از بیماران شرکتکننده در کارآزماییهای کنترلشده بود.
شکست پژوهشگران در مرور نظاممند آنچه از قبل شناخته شده بود، سبب محرومیت نیمی از شرکتکنندگان در مطالعات درمان سودمند شد. در این میان، تأمینکنندگان بودجه که پژوهشها آنها را تأمین کردند و کمیتههای اخلاق در پژوهش که پروتکلها را بررسی کردند، به این گرفتاری توجهی نکردند؛ درنتیجه پژوهشگران با هیچ چالشی روبهرو نشدند.
اگر پژوهشگران تأثیر درمانهای را که به بیماران داده میشود، بهطور نظاممند ارزیابی نکنند، نهتنها بیماران نیازمند درمان در معرض خطر قرار میگیرند، بلکه داوطلبان سالم نیز آسیب میبینند
مرحلهٔ اول آزمون برخی درمانها شامل تعداد بسیار کمی از داوطلبان سالم است. در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ شمسی)، شش داوطلب جوان، در یک مرکز پژوهشهای خصوصی در غرب لندن، تحت تزریق وریدی دارویی که قبلاً در انسانها استفاده نشده بود، قرار گرفتند. در نتیجهٔ این فرایند، همهٔ آنها دچار عوارض مرگآوری شدند (یکی از آنها انگشتان دست و پای خود را از دست داد) و سلامت آنها با خطر مواجه شد.
اگر گزارشی از واکنش شدید به دارویی مشابه منتشر شده بود [13] و پژوهشگران دربارهٔ تأثیرات شناختهشدهٔ این داروها [14] مرور نظاممندی داشتند، احتمالاً از بروز این فاجعه جلوگیری میشد. [15] اگر آنها این کار را انجام داده بودند، هرگز مطالعات خود را ادامه نمیدادند یا اگر تصمیم به ادامهٔ کار داشتند، ممکن بود بهجای تزریق همزمان به شش نفر، تنها از یک داوطلب استفاده میکردند. آنها میتوانستند و میبایست دربارهٔ خطرات احتمالی به داوطلبان جوان سالم هشدار میدادند. [16]
بعدی: منابع هدررفته در مراقبتهای سلامت و پژوهش