منابع هدررفته در مراقبت‌های سلامت و پژوهش!

Download a pdf of this page

نبود مرورهای نظام‌مند شواهد پژوهشی مرتبط و مطمئن، حتی زمانی که به بیماران و شرکت‌کنندگان در پژوهش‌ها آسیب نمی‌رساند مضر است؛ زیرا می‌تواند به هدررفتن منابع در خدمات و پژوهش‌های سلامت منجر شود.

برای مثال در سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ شمسی)، بیش از 8 هزار بیمار در چندین آزمون داروی جدید پیشنهادشده برای درمان سکتهٔ مغزی شرکت کردند. پژوهشگران هلندی نتایج این مطالعات را به‌طور نظام‌مند بررسی کردند، اما هیچ اثر سودمندی برای داروها نیافتند. [17] سپس آنها تصمیم گرفتند نتایج آزمایش‌های مربوط به دارو را که پیش از این در حیوانات انجام شده بود ارزیابی و بررسی کنند، اما باز هم اثرات مفیدی پیدا نکردند. [18]

اگر پژوهشگرانی که آزمایش‌ها را در حیوانات انجام داده بودند و پژوهشگران بالینی، نتایج مطالعات حیوانی را به‌صورت نظام‌مند بررسی می‌کردند، به ‌احتمال زیاد هزاران نفر از بیماران برای شرکت در کارآزمایی‌های بالینی دعوت نمی‌شدند. درواقع، این مسئله می‌توانست به استفادهٔ بهتر از منابع برای درمان بیماران مبتلا به سکتهٔ مغزی و به‌کارگیری بهتر مطالعاتی منجر شود که با احتمال بیشتری به شناسایی پیشرفت‌هایی در درمان این بیماری مربوط بود. و این تنها مثال نیست. [19]

بعدی: گزارش‌های پژوهش‌های جدید باید با مرورهای نظام‌مند آغاز شود و پایان یابد