استفاده از کافئین برای مشکلات تنفسی در نوزادان نارس!

Download a PDF of this page

تنوع زیاد در درمان‌هایی که برای بیماری خاصی کاربرد دارند، گواه روشنی بر شک و تردید حرفه‌ای درمورد مزیت‌های نسبی درمان‌های گوناگون است. این شیوهٔ طبابت‌های جاافتاده می‌تواند به آن معنا باشد که ارزیابی این عدم قطعیت‌ها از طریق آزمون‌های بدون سوگیری، بسیار زمان‌بر است.

یک نمونه از آن، استفاده از کافئین در نوزادان نارس است. این دسته از نوزادان در بیشتر موارد مشکلات تنفسی دارند و گاهی اوقات تنفسشان برای مدت بسیار کوتاهی متوقف می‌شود. این عارضه آپنهٔ ناشی از تولد زودرس نام دارد و بیشتر در نوزادانی که کمتر از هفتهٔ ۳۴ بارداری متولد شده‌اند، تأثیرگذار است. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، درمان با کافئین این عارضه را کاهش داد و پس از آن برخی متخصصان اطفال از این درمان استفاده کردند.

با این حال همچنان بحث‌هایی دربارهٔ تأثیرات کافئین وجود دارد. اگرچه آزمون‌های بی‌طرفانه نشان می‌دهد کافئین سبب کاهش رخدادهای آپنه می‌شود، بسیاری از متخصصان اطفال این رخدادها را در حدی نمی‌دانند که استفاده از این دارو را توجیه کند. برخی نیز نگران‌اند که شاید مصرف آن برای نوزادان مذکور ایمن نباشد. درنتیجه تنها برخی نوزادان این نوع درمان را دریافت کردند.

درنهایت، هنگامی که این عدم قطعیت‌های گسترده در مطالعهٔ بین‌المللی بزرگ، بیش از ۳۰ سال پس از معرفی این درمان ارزیابی شدند، مشخص شد این درمان ساده نه‌تنها سبب کاهش مشکلات تنفسی می‌شود، بلکه احتمال بقای طولانی‌مدت، بدون فلج مغزی و تأخیر در رشد نوزاد را بهبود می‌بخشد. اگر آن زمان که درمان معرفی شده بود، این عدم قطعیت مدنظر قرار می‌گرفت، کودکان کمتری دچار معلولیت می‌شدند. [15], [16]

بعدی: استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در زایمان زودرس