پرسشهای مهم برای بیماران!
Download a pdf of this pageپژوهشگران پرسشی بنیادی را در بریستول (یکی از شهرهای انگلستان) مطرح کردند: «پرسشهای مهم برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو و پزشکان آنها در پژوهشهای این حوزه تا چه میزان منعکس شده است؟» [17]
آنها با تشکیل چهار گروه اصلی (بیماران، روماتولوژیستها، فیزیوتراپیستها و پزشکان عمومی) پژوهش خود را آغاز کردند. این گروهها به اتفاق آرا، بهصراحت اعلام کردند که به انجام کارآزماییهای مورد حمایت شرکتهای دارویی که به مقایسهٔ یکی از داروهای غیراستروئیدی ضدالتهابی (گروهی از داروها شامل ایبوپروفن) در برابر یک دارونما بپردازند نیازی نیست.
بیماران بهجای کارآزمایی داروها، خواستار ارزیابی دقیق فیزیوتراپی و جراحی و بررسی راهبردهای آموزشی و مقابلهای بودند؛ زیرا ممکن است این موارد در مدیریت این بیماری مزمن، ناتوانکننده و اغلب دردناک به آنان کمک کند؛ البته اینگونه درمان و مدیریتها در مقایسه با داروها، امکان کمتری برای بهرهبرداری تجاری دارند و از اینرو در بیشتر موارد نادیده گرفته میشوند.
باید توجه داشت که چه تعداد از پژوهشها در سایر زمینههای درمانی- اگر به همین ترتیب ارزیابی شوند- ناسازگاریهای مشابهی را میان پرسشهای پیرامون تأثیرات درمانی- که برای بیماران و پزشکان مهم است- و پرسشهایی که محققان در حال بررسی هستند نشان میدهند؟ متأسفانه به نظر میرسد در این حالت، ناسازگاری و تطابقنداشتن به یک قاعده تبدیل شده است. [18, 19, 20, 21]
باید توجه داشت که تغییرات جزئی در فرمولاسیون دارو بهندرت به تولید داروهایی با تأثیرات جدید و مفیدتر قابلملاحظهای منجر میشود. این پژوهشها برای درمان آرتریت و دیگر اختلالات مزمن نیز در صدر قرار دارند. چه منابعی که هدر میرود!
بعدی: تصمیمگیرانی که موضوع مطالعه را مشخص میکنند