تالیدومید (Thalidomide)!

Download a PDF of this page

تالیدومید نمونه‌ای بسیار دلسردکننده از یک درمان جدید پزشکی است که آثار مخرب آن بیشتر از فوایدش است. [1]. این داروی خواب‌آور در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ جایگزینی به‌ظاهر ایمن‌تر برای باربیتورات‌ها بود که در آن زمان پیوسته تجویز می‌شد. برخلاف باربیتورات‌ها، مصرف بیش‌ازحد تالیدومید به کما منجر نمی‌شد. تالیدومید به‌ویژه برای بهبود تهوع صبحگاهی زنان باردار توصیه می‌شد. پس از آن، در ابتدای دههٔ ۱۹۶۰ متخصصان زنان و زایمان بدشکلی‌های شدید دست‌ها و پاهای نوزادان تازه متولدشده را مشاهده کردند. این عارضه که پیش از این نادر بود، سبب می‌شد اندام‌ها بسیار کوتاه باشند؛ به‌نحوی ‌که به نظر می‌رسید دست‌ها و پاها مستقیم از بدن بیرون آمده‌اند. پزشکان در آلمان و استرالیا این ناهنجاری‌های نوزادی را به این واقعیت ربط دادند که مادران این نوزادان در اوایل بارداری تالیدومید مصرف کرده‌اند [2].

در پایان سال ۱۹۶۱، کارخانه‌ها تولید تالیدومید را متوقف کردند. سال‌ها بعد با فعالیت‌های قانونی و کارزارهای عمومی، قربانیان شروع به دریافت غرامت کردند. خسارات این اختلالات ویرانگر ـ در ۴۶ کشور دنیا یا بیشتر که تالیدومید تجویز شده بود (در برخی کشورها حتی بدون نسخه فروخته می‌شد) ـ بسیار عظیم بود و هزاران نوزاد را مبتلا کرده بود. تراژدی تالیدومید پزشکان، صنعت داروسازی و بیماران را مبهوت کرده و منجر به تغییرات اساسی در فرآیند توسعه و صدور مجوز دارو در سطح جهانی شد [3].

بعدی: وایاکس (Vioxx)