ضرورت فراتررفتن از تأثیرات!
Download a pdf of this pageآیا اعتقاد بیماران به اینکه عاملی میتواند به آنها کمک کند کافی نیست؟ چرا باید وقت خود را صرف پژوهش کنیم تا تأثیرات درمان را رسمیتر بررسی کنیم و بفهمیم آیا درمانها به افراد کمک میکنند و این کار چگونه صورت میگیرد. برای توضیح این امر، حداقل دو دلیل وجود دارد. یکی اینکه ممکن است درمانهای غیر مؤثر توجه ما را از درمانهای مؤثر منحرف کنند.
دلیل دیگر این است که بسیاری از درمانها عوارض جانبی دارند، برخی کوتاهمدت، برخی درازمدت و برخی هم هنوز ناشناخته ماندهاند. اگر بیماران از این درمانها استفاده نکنند، میتوانند از تأثیرات ناخواستهٔ آنها در امان بمانند؛ پس شناسایی درمانهایی که احتمال اثربخشیشان کم است یا ممکن است آسیب آنها از سودشان بیشتر باشد، باارزش است. همچنین ممکن است پژوهش اطلاعات مهمی دربارهٔ چگونگی تأثیر درمان به دست دهد و به این ترتیب نشاندهندهٔ فرصتهای توسعهٔ درمانهای بهتر و ایمنتر باشد.
پژوهش دربارهٔ بررسی تأثیرات درمان همهجا مدنظر است؛ بهویژه در جوامعی که تلاش میکنند منابع مراقبتهای سلامت را عادلانه میان همهٔ بیماران عرضه کنند (برای مثال، در خدمات سلامت ملی بریتانیا (NHS) یا ادارهٔ سلامت جانبازان آمریکا (US Veterans Health Administration).
در این شرایط، تصمیمگیری همیشه در این باره است که کدام درمان در مراقبتهای سلامت برای منابع موجود که بهناچار محدود هستند، ارزش مطلوبی دارد. اگر بعضی بیماران درمانی را دریافت میکنند که غیر مفیدبودن آن نشان داده شده، این امر ممکن است به معنی محرومکردن سایر بیماران از درمانهای سودمند باشد.
هیچکدام از این موارد نشان نمیدهند که استنباطها و ایدههای بیماران و پزشکان دربارهٔ تأثیرات درمان بیاهمیت هستند. درواقع، آنها در بیشتر موارد نقطهٔ شروع پژوهش رسمی برای درمانهای جدید و بهظاهر امیدوارکننده به حساب میآیند. پیگیری چنین استنباطهایی با پژوهش رسمی گاهی اوقات منجر به شناسایی تأثیرات توأم مضر و مفید درمان مورد نظر میشود
برای مثال، زنی که دو دهه قبل در دوران بارداری با داروی دی اتیل استیل بسترول (DES) درمان شده بود، برای اولین بار پیشنهاد کرد عامل بیماری نادر سرطان واژن دخترش ممکن است این دارو باشد (ن. ک: فصل ۲، صص 35-36).
همچنین هنگامی که یک بیمار عوارض جانبی غیرمنتظرهٔ درمان جدیدی را که برای فشار خون بالای او تجویز شده بود، گزارش کرد، نه او و نه پزشکش تصور نمیکردند این شکایت به شناسایی دارویی پرفروش منجر شود: سیلدنافیل (ویاگرا).
بنابراین استنباط افراد دربارهٔ تأثیرات درمان نباید نادیده گرفته شود، اما باید توجه داشت که این گزارشها بهندرت میتوانند مبنایی قابلاعتماد برای نتیجهگیری صحیح درمورد تأثیرات درمان باشند، چه برسد به اینکه به دیگران هم توصیه شوند.
بعدی: پس آزمونهای بیطرفانه چیستند؟