Languages

طرح کلی برای آینده‌ای بهتر!

Download a pdf of Blueprint for a better future

پژوهش‌های پزشکی ممکن است به دلایل منطقی صورت بگیرند و به‌خوبی اجرا و گزارش شوند. پیشنهادهایی که در ادامه مطرح می‌شود، قدیمی است. هشت برنامهٔ کاری ما متشکل از طرحی برای آیندهٔ بهتر در آزمودن و استفاده از درمان‌ها با همکاری بیماران و پزشکان به شرح زیر است:

  1. افزایش دانش عمومی دربارهٔ چگونگی ارزیابی اطمینان از ادعاهای مربوط به تأثیرات درمان
  2. افزایش ظرفیت آماده‌سازی، نگهداری و انتشار مرورهای نظام‌مند از شواهد پژوهشی دربارهٔ تأثیرات درمان‌ها
  3. تشویق صداقت در شرایط عدم قطعیت در تأثیرات درمان‌ها
  4. شناسایی و اولویت‌بندی پژوهش‌ها برای بیماران و پزشکان با توجه به پرسش‌های مهم
  5. مقابله با استانداردهای دوگانه دربارهٔ رضایت از درمان
  6. رفع ناکارآمدی‌های جامعهٔ پژوهشی
  7. متوقف‌کردن شیوه‌های سوگیرانهٔ انتشار
  8. تقاضای شفافیت برای اطلاعات مربوط به تضاد منافع تجاری و دیگر تضادها

۱. افزایش دانش عمومی دربارهٔ چگونگی ارزیابی اطمینان از ادعاهای مربوط به تأثیرات درمان

یکی از شروط تغییر، آگاهی عمومی بیشتر از راه‌هایی است که طی آن سوگیری و نقش شانس می‌تواند شواهد مربوط به تأثیرات درمان‌ها را منحرف کند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پژوهش علمی، شناسایی و کاهش سوگیری است که در حال حاضر به‌سختی می‌توان آن را در زمرهٔ «دانش عمومی» در نظر گرفت. ما به تلاش‌های مؤثرتری نیاز داریم تا بتوانیم شکاف‌های مهم فهم این موارد را کم کنیم و این مفاهیم را از سنین مدرسه در مراحل عمومی آموزش قرار دهیم.

۲. افزایش ظرفیت آماده‌سازی، نگهداری و انتشار مرورهای نظام‌مند از شواهد پژوهشی دربارهٔ تأثیرات درمان‌ها

بسیاری از پرسش‌ها دربارهٔ تأثیرات درمان‌ها با مرورهای نظام‌مند شواهد موجود، به‌روز نگاه‌داشتن این مرورها و انتشار نتایج آن‌ها پاسخ‌گوی متخصصان و بیماران هستند. برای دریافت آسان پیام‌هایی از شواهد موجود در مرورهای نظام‌مند، راهی طولانی در پیش است. توجه به این نقیصه باید یکی از اهداف اصلی نظام‌های سلامت باشد تا اطلاعات مطمئن دربارهٔ تأثیرات درمان‌ها حاصل شود و به‌راحتی قابل‌دسترس باشند.

۳. تشویق صداقت در شرایط عدم قطعیت در تأثیرات درمان‌ها

پذیرش عدم قطعیت برای متخصصان سلامت دشوار است و گاهی اوقات بیماران هم از آن استقبال نمی‌کنند؛ درنتیجه گاهی احساس امنیت کاذب می‌کنند و اطلاعی از عدم اطمینان شواهد ندارند. اگر پزشکان و بیماران برای ارزیابی بهتر تأثیرات درمان‌ها با یکدیگر همکاری موفقی داشته باشند، هر دو باید اذعان کنند که ارزیابی ناکافی از درمان‌ها می‌تواند سبب آسیب‌های جدی شود. آن‌ها باید با روش‌های مورد نیاز برای کسب شواهد معتبر آشنا شوند. ما نیز باید بهترین روش‌های شکل‌گیری آن را ایجاد کنیم.

۴. شناسایی و اولویت‌بندی پژوهش‌ها برای بیماران و پزشکان با توجه به پرسش‌های مهم

دارایی‌های سرمایه‌گذاران پژوهشی و مؤسسات دانشگاهی تحت سلطهٔ پژوهش‌های پایه‌ای قرار دارد که بعید است در آیندهٔ نزدیک برای بیماران سودی داشته باشد. همچنین متأثر از پژوهش‌هایی است که بر حداکثرکردن سود برای صنعت تمرکز دارد. در پژوهش‌های کاربردی مرتبط با پرسش‌هایی که برای بیماران مهم هستند، اما توان بالقوهٔ پول‌سازی ندارند، باید به‌دنبال تأمین منابع مبارزه بود، حتی اگر به‌صورت عمومی از آن‌ها حمایت شود؛ از این‌رو باید کارهای بیشتری برای شناسایی پرسش‌هایی که بیماران و پزشکان دربارهٔ تأثیرات درمانی مطرح می‌کنند و در اولویت قراردادن آن‌ها از سوی سرمایه‌گذاران پژوهشی برای کاهش عدم قطعیت‌ها انجام داد.

۵. مقابله با استانداردهای دوگانه دربارهٔ رضایت از درمان

پزشکانی که آمادگی پذیرش عدم قطعیت‌ها دربارهٔ تأثیرات درمان‌ها را دارند و آن‌ها را در مقایسه‌های درمانی به‌صورت رسمی مدنظر قرار می‌دهند، در معرض قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای ارتباط با بیماران نسبت به سایر همکاران خود هستند. این استاندارد دوگانه، معیوب، غیرمنطقی و ‌دفاع‌نشدنی است. زمانی که اطمینانی به تأثیرات درمان‌ها وجود ندارد، مشارکت در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده یا سایر روش‌های ارزیابی بدون سوگیری باید به یک معیار تبدیل شود. ما باید اطمینان کنیم که برخلاف برداشت ضمنی مبتنی بر اینکه عمل «استاندارد» همیشه کارآمد و ایمن است، مشارکت در پژوهش‌ها دربارهٔ تأثیرات درمانی مخاطره‌آمیز نیست.

۶. رفع ناکارآمدی‌های جامعهٔ پژوهشی

بسیاری از مردم شگفت‌زده می‌شوند اگر بدانند پژوهشگران هنگام تأمین مالی و تأیید اخلاقی برای پژوهش‌های جدید، الزامی ندارند برای آنچه اکنون می‌دانیم، ارزیابی نظام‌مندی انجام دهند. نتیجهٔ این امر اجتناب‌ناپذیر است؛ پژوهش‌هایی با طراحی ضعیف و غیرضروری در مقیاسی ادامه می‌یابند که در زمینه‌های اخلاقی و علمی جایگاهی ندارند. ما باید سرمایه‌گذاران پژوهشی و کمیته‌های اخلاق در پژوهش را تحت فشار قرار دهیم تا اطمینان حاصل کنیم پژوهشگران هیچ پژوهش جدیدی را بدون اشاره به مرورهای نظام‌مند شواهد مربوط انجام نمی‌دهند. گزارش‌ها از پژوهش‌های جدید باید با ارجاع به مرورهای نظام‌مند صورت بگیرد و نشان دهد چرا پژوهش‌های بیشتر مورد نیاز است و نتایج جدید، چه تفاوتی در کلیت شواهد ایجاد می‌کنند.

۷. متوقف‌کردن شیوه‌های سوگیرانهٔ انتشار

در زمان شروع هر کارآزمایی و پایان آن باید مراحلی طی شود تا شیوه‌های انتشار سوگیرانه توقف یابد. هنگامی که کارآزمایی‌ها آغاز می‌شوند، باید به ثبت برسند و پروتکل‌ها برای بررسی دقیق در دسترس عموم قرار گیرند. پس از اتمام نیز باید نتایج همهٔ کارآزمایی‌ها منتشر شود و داده‌های خام برای بررسی و تحلیل بیشتر در دسترس قرار گیرند.

۸. تقاضای شفافیت برای اطلاعات مربوط به تضاد منافع تجاری و دیگر تضادها

در حال حاضر شواهد فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد گاهی اوقات منافع مالی و سایر منافع بر منافع بیماران در طراحی، انجام، تحلیل، تفسیر و استفاده از پژوهش ارجحیت دارند. این موضوع، اعتماد متقابل لازم برای اطمینان از سودمندی انجام پژوهش برای بیماران را از بین می‌برد. هر کس که مشارکت دارد- شرکت‌های تجاری تا گروه‌های بیماران- باید به شفافیت دربارهٔ هرگونه منافع متفاوت با سلامت بیماران ملزم باشد.

اکنون هنگام عمل است

برای وقوع انقلاب در آزمودن درمان‌ها بسیار دیر است. اگر متخصصان و بیماران با هم کار کنند، گام‌هایی که ما از آن دفاع می‌کنیم، بسیار عملی هستند. شما خوانندگان نیز باید خواهان تغییر باشید؛ همین الان.

بیش‌تر: منابع (بخش سیزدهم)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *