Languages
Home > کتاب > آیا تشخیص سریع‌تر بهتر است؟ > غربالگری سرطان پستان

غربالگری سرطان پستان!

Download a PDF of this page

اگرچه این فرایند به‌خوبی شناخته شده است، همچنان با چالش‌‌های زیادی همراه است. از آنجا که غربالگری معمول پستان با ماموگرافی در بسیاری از کشورها به‌خوبی رواج یافته است، می‌توان گفت غربالگری با ماموگرافی باید مبتنی بر شواهد مستدلی از ‌بیشتر بودن مزایای آن باشد. به‌ گفتهٔ یکی از متخصصان بهداشت عمومی ایالات متحده در سال ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۸۹ شمسی): «تا به حال هیچ آزمون غربالگری این‌طور به‌دقت بررسی نشده است. در طول ۵۰ سال گذشته، بیش از ۶۰۰ هزار زن در ۱۰ کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده شرکت کرده‌اند و هریک حدود ۱۰ سال تحت پیگیری بودند». همچنین می‌گوید: «با وجود تلاش‌های  بسیار، عجیب است که غربالگری ماموگرافی همچنان یکی از بزرگ‌ترین مشکلات در جامعهٔ پزشکی است». [9]

اکنون این پرسش مطرح می‌شود که چرا غربالگری ماموگرافی بسیار مناقشه‌انگیز است؟ یکی از دلایل اساسی این است که این کار توسط کسانی که غربالگری را ارائه می‌دهند و به‌وسیله گروه‌های بیماران، به زنان «فروخته» می‌شود. به زنانی که برای غربالگری پستان دعوت می‌شوند، اطلاعاتی ارائه می‌شود که مزایای این روش را برجسته می‌کند؛ در حالی که آسیب‌ها، محدودیت‌ها و پیامدهای آن نادیده گرفته می‌شود. [10] با این حال، ماموگرافی هم منجر به تشخیص زودهنگام می‌شود و هم سرطان‌هایی را تشخیص می‌دهد که هیچ‌گاه در طول عمر بیمار آشکار نمی‌شوند (مانند سرطان پروستات)، اما ناگزیر نتایج مثبت کاذبی نیز به‌همراه خواهد داشت.

مطمئن‌‌ترین شواهد نتایج مرور نظام‌مند کارآزمایی‌های بالینی بر روی زنانی به ‌دست ‌آمد که به‌صورت تصادفی به گروه‌های غربالگری یا عدم غربالگری اختصاص یافته‌اند؛ بر این اساس اگر 2 هزار زن به‌طور منظم و برای مدت ده سال تحت غربالگری قرار بگیرند، یک نفر از غربالگری سود خواهد برد و از مرگ او در اثر سرطان پستان پیشگیری خواهد شد، اما در همین زمان، ده زن سالم درنتیجهٔ غربالگری، به «بیماران سرطانی» تبدیل شده و به‌طور غیرضروری تحت درمان قرار خواهند گرفت. در واقع ماموگرافی در این زنان ضایعاتی را تشخیص می‌دهد که به‌آرامی رشد می‌کنند (یا حتی اصلاً رشد نمی‌کنند) و ممکن است هرگز به سرطان واقعی تبدیل نشوند. در زنان مبتلا به سرطان پستان،  بخشی از پستان یا همهٔ آن برداشته می‌شود و این بیماران تحت پرتودرمانی و گاهی شیمی‌درمانی قرار می‌گیرند. [11]

افزون بر این، ۲۰۰ زن از هر 2 هزار زن غربالگری‌شده با هشداری کاذب روبه‌رو خواهند شد و تا زمانی که مطمئن شوند مبتلا به سرطان هستند یا خیر و حتی پس از آن، فشار روانی شدیدی را متحمل خواهند شد. در بیشتر موارد، ماموگرافی در کنار توصیه به معاینهٔ پستان توسط خود فرد یا خودآگاهی در زمینهٔ سرطان پستان ترویج می‌شود، در حالی‌که آسیب این روش‌ها در عمل، بیشتر از فایدهٔ آن‌هاست. [12]

یکی از متخصصان بریتانیایی بهداشت عمومی، توان بالقوهٔ افراد برای سودبردن از ماموگرافی بسیار کم است. از دیدگاه او: «مردم این موضوع را کامل درک نکرده‌اند. بخشی از این امر، به‌دلیل ابهام سازمان‌دهندگان خدمات ماموگرافی است که فرض می‌کنند برای پذیرش بهتر بیمار به‌منظور غربالگری تأکید مثبت ضرورت دارد». وی با ارزیابی شواهد موجود در سال ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۸۹ شمسی) بیان کرد: «ماموگرافی در حفظ جان زنان مسن تأثیرگذار است، اما موجب بروز برخی آسیب‌ها نیز می‌شود».

از جمله این آسیب‌ها می‌توان به تشخیص بیش‌ازحد و مثبت‌های کاذب اشاره کرد. [13] از دیدگاه وی، ارزیابی کامل نتایج همهٔ افراد در مطالعات غربالگری اخیر باید بدون جهت‌گیری صورت بگیرد؛ در حالی‌که این ارزیابی بی‌طرفانه‌ هنوز انجام نشده، زنان همچنان برای غربالگری ماموگرافی دعوت می‌شوند. دست‌کم باید اطلاعات متعادلی در اختیار زنان قرار بگیرد تا آن‌ها (در صورت تمایل، همراه با خانواده و پزشک خود) بتوانند برای شرکت در غربالگری تصمیم‌گیری کنند.

بعدی: غربالگری سرطان پروستات: آسیب‌های مشخص با مزیت‌های نامطمئن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *